Lingerie

 

Een droom in de nacht zegt mij niets

Negeren is regel, al jaren

Nooit brachten ze iets expliciets

Vervlogen, al voor ze er waren

t Was niets dan een droom in de nacht

Waarin ik na ijverig sparen

Mezelf lingerie had bedacht

De luxe van nachtmodewaren

Die nacht was er niets dan die droom

Nu nog spookt die zonder bedaren

Bij daglicht lijk ik, een fantoom,

Halfnaakt langs de kassa’s te waren

 

Dit gedicht is een tripel. Kenmerken:

drie kwatrijnen met rijmschema abab, waarbij a mannelijk en b vrouwelijk. Elk kwatrijn eindigt met hetzelfde woord, maar in een andere betekenis. Dit woord noemen we het tripelwoord (vrouwelijk of onzijdig). De eerste regel van het eerste kwatrijn is ook de eerste regel van de andere twee kwatrijnen. Die openingsregel noemt drie elementen, elk der elementen staat éénmaal op rijmpositie. Enjambement is niet toegestaan. De versvoet is amfibrachys.

Kerstseizoen (snelsonnettenkrans)

Een snelsonnettenkrans is een groep van zes versjes waarvan de begin- en eindregels samen het meestersnelsonnet vormt:

 

M

Gestoord word ik van al die lieve groeten

Al was ik eerst nog best wel enthousiast

Na vijftig kaarten wordt het wel een last

Een leuk gebaar ontaardt in heilig moeten

Ik laat me hoe dan ook vandaag niet kennen

M’n hand is lam maar ik ga door met pennen

1

Gestoord word ik van al die lieve groeten

Gelukkig kerstfeest en een fijn nieuw jaar

Een vrolijk uitzwaaifeestje met elkaar

Ik toast op bitcoin en op rentevoeten

Die geldverwijzing is wat ongepast

Al was ik eerst nog best wel enthousiast

2

Al was ik eerst nog best wel enthousiast

Voor wat betreft de lengte van mijn lijstje -

Want met een grote vriendenkring bewijs je

Dat jij wel meetelt als sociale gast -

En bij de veertig nog steeds lettervast

Na vijftig kaarten wordt het wel een last

3

Na vijftig kaarten wordt het wel een last

Als al die wensen met hun kerstcadansen

Geheel verstoken blijken van nuancen

En mijn verlamde hand de zinnen krast

Het is van kaart naar kaart nu enkel wroeten

Een leuk gebaar ontaardt in heilig moeten

4

Een leuk gebaar ontaardt in heilig moeten

Dus waarom stop ik niet met dit gedoe

Ik ben die valse kerstimpressies moe

Een spar met sneeuw, een egeltje met sproeten

Al heb ik nog m’n buik zo vol van dennen

Ik laat me hoe dan ook vandaag niet kennen

5

Ik laat me hoe dan ook vandaag niet kennen

En zorgt het eenenvijfstigste tableautje

hier op de zijkant van dit vingerkootje

nog voor zo’n dikke blaar; het zal wel wennen

Ik sta niet toe dat iets mij nog zal jennen

M’n hand is lam maar ik ga door met pennen

6

M’n hand is lam maar ik ga door met pennen

De bode is als Santa uitgedost

En onderbreekt mij met een lading post

Hij wenkt en maant mij naar hem toe te rennen

De honderd kaarten zijn ook honderd knoeten

Gestoord word ik van al die lieve groeten

Het kamerlid ziet bleek

Zeg kamerlid, hoe maak je het? Je oogt een beetje minnetjes.
Je neemt de anderhalve meter afstand toch in acht
daar in je Haagse fractie bij je vrienden en vriendinnetjes?
Corona had aan Cor en Kurt juist samen-tijd gebracht.

Ik snap er niets van, eerlijk waar, ik krijg het alsmaar heter,
en voel me landerig en ziek, totaal geen energie.
De griep! riep babcia, blijf jij daar, haal ik de thermometer.
Je chebt verhoging, kamerlid, van achtendertig drie.

Verhoging? Koorts? Laat dat eens zien. Wie heeft me dat gegeven?
En wat als het corona is? Het zit me ook nooit mee.
Ik moet nu in het landsbelang gaan vechten voor mijn leven.
Gelukkig is er nu voldoende plaats op de IC.

Zeg, kamerlid, wat zijn dat daar, die vlekjes op je handen?
Toen deinsden Cor en Kurt wat terug, het zag er niet goed uit.
Het kamerlid zei radeloos: Die kriebelen en branden!
Vermoedelijk geeft een mutatie plekjes op de huid.

Da’s flauwekoel, zei babcia toen, gewoon de waterpokken.
Hier is een chavermoutcompres, het middel tegen jeuk.
Een weekje rustig aan doen en dan zijn ze zo vertrokken.
Naar boven onder warme wol, al vind je dat niet leuk.

Jouw diagnose, babcia, stuit helaas op wat bezwaren,
want kinderziekten passen niet bij ‘n kamerlidmaatschap.
Het zal vast wel corona zijn, dat kan men goed verklaren.
Ik licht direct mijn fractie in, dat is een eerste stap.

Komt niets van in, zei babcia ferm, mobieltje in de kast.
En nu naar bed met hete kruik en theeglas zoete kwast.

Genieten

Vanmorgen lag er voor de deur een pakje klaar.

Een kennis die mij voor een dienst bedanken wilde,

zond mij een schaaltje van het pottenbakkersgilde.

Wat een verrassing, dacht ik, zo'n mooi exemplaar.

Ontsmetten, klonk zijn commentaar, niet uit het lood.

Ik kan toch zo genieten van m’n echtgenoot.

Lockdown op driehoog-achter

De kamer warmt goed op met volle zon.
Bij 30 graden lijkt het of het kleed,
dat nog van oma was, van mufheid zweet.
Dus hang ik het maar even op ‘t balkon.

Zoonlief van zestien heeft een bariton,
waarmee hij, zonder dat het hem verveelt,
steeds weer zo'n zelfde punkrocknummer kweelt.
Ik wijs hem resoluut naar het balkon.

Mijn man bedient zich van de scheerlotion,
met beide handen klappend op de wangen.
De ambergemberwalm blijft om hem hangen.
Hij moet maar even luchten op ‘t balkon.

Lief dochtertje, nog in haar nachtjapon,
deelt via facetime met haar hartsvriendinnen
het laatste nieuws van vorsten en vorstinnen.
Dat kan ze ook wel doen op het balkon.

De hond kauwt op zijn bot in het salon.
En telkens klettert het op de plavuizen
wanneer hij krabt; misschien heeft-ie wel luizen.
Ik zet hem maar zolang op het balkon.

Ik troost me met een mokje drinkbouillon.
Isolement kan ik niet goed verdragen;
de eenzaamheid, die vliegt me aan met vlagen.
Gelukkig is er altijd het balkon.

Afbeelding: pxhere.com/en/photo/143011 (deel)

Op slot?

Ik liet vanmorgen vroeg mijn hondje uit
langs weideweggetjes en lindedreven,
waar knoppen groen getuigen van het leven
en in de toppen fier een lijster fluit.

‘t Sociale leven is op slot gedaan.
De lente trekt zich daar geen loot van aan.

Coronababy's

 
De zorg kreunt onder het coronajuk.

De virustestjes, kapjes, quarantaine

en infofilmpjes over hygiëne

betekenen een ongekende druk.

Dit is nog niks, want over veertig weken

doet een geboortegolf die stress verbleken.

Foto: Christian Bowen https://unsplash.com/@chrishcush

Verlichte tuin

Dit jaar stond in de tuin van onze buren

een volverlichte kerstmissantenkraam.

Een bord met “vrede” stond er voor het raam.

Uitnodigend voor wie er wilde gluren.

Ik wou net rustig het tableau verkennen,

toen plots hun doberman eraan kwam rennen.

Zomerhitte

 

De dag geeft zich gewonnen aan de zon

en zelfs dit late uur verlangt naar koelte.

Geen zuchtje wind, slechts zinderende zoelte –

het kenmerk van de nieuwe etalon.

In stilte ligt het meer, gestild het riet,

wanneer er vlak bij mij een hoentje kwiet.

                               Afbeelding: MOs810 - wikimedia commons

Zomertafereel

Ze drinken samen koffie op het platje

als Henk aan Ina vraagt of zij hem even

de krant van deze morgen aan wil geven.

“Maar turen is niet goed, mijn lieve schatje,

zo zonder bril; ik haal je tablet wel.”

De wesp was kansloos tegen dat model.

Piekdrukte

 

Voor mij hebben de pieken afgedaan.
Met files op de alp en in Nepal
raakt bergbeklimmen allengs in verval.
Wie plassen moet, moet in de rij gaan staan.

Geef mij dan maar het Utrechtse station
waar ik op dinsdag vrijuit wandelen kon.

In de afgelopen week kwamen de Mount Everest en de Mont Blanc in het nieuws vanwege de problemen die veroorzaakt worden door een overvloed aan bergbeklimmers. Afgelopen dinsdag was het leeg en muisstil op het station van o.a. Utrecht vanwege de staking in het OV.

Foto: Harald Johnson, Wikimedia Commons

Vroeg of laat

De eerste keer dat ik die warme lach

van dichtbij in jouw ogen zag

ging er een wereld open.

Ik wist niet wat me nog te wachten stond

en stond genageld aan de grond;

ik kon alleen maar hopen.

De eerste zuigeling in ons gezin

kwam goedgemutst de wereld in;

zo ook haar beide zussen.

We wisten niet wat ons te wachten stond;

opeens liepen er tieners rond.

Wat als ze wilden kussen?

Het eerste teken dat mijn lichaam gaf

van eindbestemming kist en graf

heeft reeds wat metgezellen.

Ik weet niet wat me straks te wachten staat,

maar merk het vast wel vroeg of laat.

Dan zal ik even bellen.



link naar opname (ruim een minuut)

 

Dit gedichtje behaalde 6e plaats in de 23e Willem Wilmink Dichtwedstrijd op 24 maart 2019 in Almelo. Het is een "rime couée": een sextet dat bestaat uit twee delen, elk met twee rijmende regels en een afsluitende kortere regel. De twee korte regels rijmen ook. Willem Wilmink gebruikte het rime couée voor de orgelliedjes die hij voor Het Klokhuis schreef.

Juryrapport: 

Een geestig en lichtvoetig gedicht over een zwaar onderwerp. De jury is bijzonder te spreken over de originele versvorm, de mooie enjambementen en het in de drie sextetten toegepaste tussenrijm.

De kracht van dit gedicht zit hem er onder meer in hoe in drie strofen een heel leven wordt belicht en dat de verplichte regel tweemaal in licht gewijzigde vorm terugkeert, waardoor een ontwikkeling wordt benadrukt.

Over de eindregel zijn de meningen verdeeld. De een typeert deze als zwak, maar niet gastdichter Theo Danes: "Mooi", merkt hij op, "het lichte einde aan een steeds zwaarder wordend vers".

 

buitelbeeld

het tuinpad is een springplank

hoe zij naar binnen buitelt

zo schots en scheef en uit model

de deur, de jas, het haar

ik neem de natte laarzen

en voel een appelwang

ik zie haar ogenlichtjes dansen

en hoor de klaterlach

dit is zo’n beeltenis

waarvan ik er een aantal

heb verzameld

op afroep zeg maar

en deze is mij

het allerliefst

Het kamerlid en de Brexit

O kijk, zei babcia Baranowska, zie haar nu eens lopen.

Die arme May heeft kromme rug, dat komt van alle stress.

Voor wallen onder beide ogen moet zij crèmepje kopen.

Dat doe je er dan ‘s avonds op, of anders een kompres.

Geen meelij! riepen Cor en Kurt; ze waren aan het toepen.

De Tories zetten ‘t kabinet met ruzie onder druk.

Die no-deal uitkomst is beroerd, dat wordt alom geroepen.

Een nieuwe stemgang hoedt het land voor dat soort ongeluk.

En kamerlid, hoe zie jij dat? Je hoopt vast dat ze blijven.

Het kamerlid las net The Times. De vraag waar ik mee zit

is of de lotsverbondenheid hierna wel zal beklijven,

wanneer de VK afzwaait als het eerst vertrekkend lid.

Verbondenheid zei babcia toen, lukt beter zonder Britten.

Die maken ruzie op tv, daar in hun parlement.

Het is, hoe noem je dat, een kloecht, dat openbare vitten.

En zelfs de Queen wijst chen terecht, dat is toch ongekend.

Ze keft wat uit haar hoge toren, schimpte hij met verve.

Zo’n adellijke tussenkomst is politiek fataal.

Monarchen zijn monarch geboren; zij is enkel erve.

Ik geef in ‘t hedendaags debat echt niets voor zulk kabaal.

Ach kamerlid, je bent nog jong, zei babcia onder ‘t kneden.

Ze maakte shortbread op zijn Schots voor later bij de thee.

De Queen heeft met haar koningshuis een zeldzaam rijk verleden.

Ik chou wel van die oude vrouw en snap Theresa May.

Het kamerlid verhulde wijs daarop zijn ergernis.

Die koekjes, zijn ze bijna klaar? Die liep hij niet graag mis.

Voor meer informatie over de vorm van de serie "Het kamerlid" zie deze link

Queen Elizabeth mept

Het kwik heeft in het Britse Lagerhuis

een dieptepunt bereikt, het kan niet lager.

Geen strijder, pleitbezorger, fakkeldrager

belichaamt nog elan in dit gedruis.

Dan laat Elizabeth wat van zich horen:

Ze mept hen allen deftig om de oren.

“As we look for new answers in the modern age, I for one prefer the tried and tested recipes, like speaking well of each other and respecting different points of view; coming together to seek out the common ground; and never losing sight of the bigger picture. To me, these approaches are timeless, and I commend them to everyone.” Queen Elizabeth, donderdag 25 januari 2019.

Nieuwe dichter des vaderlands (nl)

 

De kranten maken het zojuist bekend:

Als nieuwe dichter van ons vaderland

koos men Tsead Bruinja, poëziegigant

en Friese ster aan ‘t schrijversfirmament.

Wat mij een beetje bij die keuze stoort:

Die knul heeft vast nog nooit van mij gehoord.

Jl. vrijdag werd bekend dat Tsead Bruinja, met twaalf bundels op zijn naam, Ester Naomi Perquin opvolgt als Dichter des Vaderlands voor twee jaar. Proficiat!

Catalonië

Met Braveheart werd de vrijheidsstrijd herdacht

van William Wallace die voor Schotland vocht.

Het was voor hem helaas geen zegetocht:

Hij werd verraden en ter dood gebracht.

Dan komt Junqueras er nog goed van af

met enkel vijfentwintig jaren straf.

Snoek

Snoek

Een vriend bracht ons zojuist zijn ochtendvangst:

Een flinke snoek, de kieuwen nog niet dicht,

zo vers als zelden iets op tafel ligt.

De pan gepakt, want lekker duurt het langst.

(Wat hoorde ik daar bij het kokkerellen?

De melodie van Schuberts “Die Forelle”)

Waterdicht

 

Het is verrukkelijk om met warm weer

het water in te duiken om dan even

poëtische momenten te beleven.

Zo zwom ik al rondeautjes in het meer.

Ik crawlde gisteren een triolet

en deze morgen snel een zwemsonnet.

Boekenweek 2019 "De moeder de vrouw"

Ik ging online om het journaal te zien:

Ze stonden, man en vrouw, aan overzijden

en leken de verbinding te vermijden

die nieuwe bruggen bieden, tien op tien.

O, dacht ik, o, dat daarop schrijvers stonden

die met hun zangen ons bewaren konden.

Het thema van de Boekenweek is volgend jaar “De moeder de vrouw”, naar het beroemde sonnet van Martinus Nijhoff. Organisator CPNB heeft de auteurs Jan Siebelink en Murat Isik uitgenodigd het geschenk resp. het essay te schrijven. In de media is er discussie ontstaan over de vraag waarom er voor dit thema geen vrouwelijke schrijvers zijn uitgenodigd ~~~ In vorm en inhoud verwijst het snelsonnet naar Nijhoffs “De moeder de vrouw”