Tuesday, September 3, 2019

Zomerhitte


 
De dag geeft zich gewonnen aan de zon
en zelfs dit late uur verlangt naar koelte.
Geen zuchtje wind, slechts zinderende zoelte –
het kenmerk van de nieuwe etalon.

In stilte ligt het meer, gestild het riet,
wanneer er vlak bij mij een hoentje kwiet.

                               Afbeelding: MOs810 - wikimedia commons

Monday, July 22, 2019

Zomertafereel



Ze drinken samen koffie op het platje
als Henk aan Ina vraagt of zij hem even
de krant van deze morgen aan wil geven.
Maar turen is niet goed, mijn lieve schatje,

zo zonder bril; ik haal je tablet wel.”
De wesp was kansloos tegen dat model.

Saturday, June 1, 2019

Piekdrukte


 
Voor mij hebben de pieken afgedaan.
Met files op de alp en in Nepal
raakt bergbeklimmen allengs in verval.
Wie plassen moet, moet in de rij gaan staan.

Geef mij dan maar het Utrechtse station
waar ik op dinsdag vrijuit wandelen kon.



In de afgelopen week kwamen de Mount Everest en de Mont Blanc in het nieuws vanwege de problemen die veroorzaakt worden door een overvloed aan bergbeklimmers. Afgelopen dinsdag was het leeg en muisstil op het station van o.a. Utrecht vanwege de staking in het OV.


Foto: Harald Johnson, Wikimedia Commons

Monday, March 25, 2019

Vroeg of laat


De eerste keer dat ik die warme lach
van dichtbij in jouw ogen zag
ging er een wereld open.
Ik wist niet wat me nog te wachten stond
en stond genageld aan de grond;
ik kon alleen maar hopen.

De eerste zuigeling in ons gezin
kwam goedgemutst de wereld in;
zo ook haar beide zussen.
We wisten niet wat ons te wachten stond;
opeens liepen er tieners rond.
Wat als ze wilden kussen?

Het eerste teken dat mijn lichaam gaf
van eindbestemming kist en graf
heeft reeds wat metgezellen.
Ik weet niet wat me straks te wachten staat,
maar merk het vast wel vroeg of laat.
Dan zal ik even bellen.



link naar opname (ruim een minuut)

 

Dit gedichtje behaalde 6e plaats in de 23e Willem Wilmink Dichtwedstrijd op 24 maart 2019 in Almelo. Het is een "rime couée": een sextet dat bestaat uit twee delen, elk met twee rijmende regels en een afsluitende kortere regel. De twee korte regels rijmen ook. Willem Wilmink gebruikte het rime couée voor de orgelliedjes die hij voor Het Klokhuis schreef.

Juryrapport: 
Een geestig en lichtvoetig gedicht over een zwaar onderwerp. De jury is bijzonder te spreken over de originele versvorm, de mooie enjambementen en het in de drie sextetten toegepaste tussenrijm.
De kracht van dit gedicht zit hem er onder meer in hoe in drie strofen een heel leven wordt belicht en dat de verplichte regel tweemaal in licht gewijzigde vorm terugkeert, waardoor een ontwikkeling wordt benadrukt.
Over de eindregel zijn de meningen verdeeld. De een typeert deze als zwak, maar niet gastdichter Theo Danes: "Mooi", merkt hij op, "het lichte einde aan een steeds zwaarder wordend vers".



 

Thursday, February 7, 2019

buitelbeeld

het tuinpad is een springplank
hoe zij naar binnen buitelt
zo schots en scheef en uit model
de deur, de jas, het haar

ik neem de natte laarzen
en voel een appelwang
ik zie haar ogenlichtjes dansen
en hoor de klaterlach

dit is zo’n beeltenis
waarvan ik er een aantal
heb verzameld

op afroep zeg maar
en deze is mij
het allerliefst