Op slot?

Ik liet vanmorgen vroeg mijn hondje uit
langs weideweggetjes en lindedreven,
waar knoppen groen getuigen van het leven
en in de toppen fier een lijster fluit.

‘t Sociale leven is op slot gedaan.
De lente trekt zich daar geen loot van aan.

Coronababy's

 
De zorg kreunt onder het coronajuk.

De virustestjes, kapjes, quarantaine

en infofilmpjes over hygiëne

betekenen een ongekende druk.

Dit is nog niks, want over veertig weken

doet een geboortegolf die stress verbleken.

Foto: Christian Bowen https://unsplash.com/@chrishcush

Verlichte tuin

Dit jaar stond in de tuin van onze buren

een volverlichte kerstmissantenkraam.

Een bord met “vrede” stond er voor het raam.

Uitnodigend voor wie er wilde gluren.

Ik wou net rustig het tableau verkennen,

toen plots hun doberman eraan kwam rennen.

Zomerhitte

 

De dag geeft zich gewonnen aan de zon

en zelfs dit late uur verlangt naar koelte.

Geen zuchtje wind, slechts zinderende zoelte –

het kenmerk van de nieuwe etalon.

In stilte ligt het meer, gestild het riet,

wanneer er vlak bij mij een hoentje kwiet.

                               Afbeelding: MOs810 - wikimedia commons

Zomertafereel

Ze drinken samen koffie op het platje

als Henk aan Ina vraagt of zij hem even

de krant van deze morgen aan wil geven.

“Maar turen is niet goed, mijn lieve schatje,

zo zonder bril; ik haal je tablet wel.”

De wesp was kansloos tegen dat model.