Het
klopt! riep ‘t schaap Veronica. Het klopt wat ze beweren.
Als ik
hier mij zo neder zet, voel ik de koude wind
vol
rond mijn blote billen slaan en ik moet concluderen
dat ik
een openbaar toilet beslist niet prettig vind.
De
dominee stond in de buurt en overwon zijn gene:
Begrijp
ik goed dat u graag hebt dat ik een kiekje maak?
Ik hoop
dat u het niet bezuurt, zo’n curieuse scene.
Maar
goed, mijn schroom is weggeebd, ik kwijt mij van mijn taak.
Ze riep
hem toe: Let op, ik tel en daarna moet u klikken.
Daar
gaat-ie: een, twee, drie en ja! Toen plaste zij haar plas.
De
dominee, ondanks zichzelf, moest toch nog even slikken.
Ik heb
gedrukt, Veronica. Hier is je warme jas.
Toen
vroeg het schaap de dames Groen: Mag ik u nu verleiden
tot wat
ik hier juist heb gedaan, daar in die krul-wc?
We gaan
de grenzen van fatsoen beslist niet overschrijden.
Houdt u
gewoon uw jurkjes aan, het gaat om het idee.
Het
riekt hier zo naar mannenpies! Met neusjes toegeknepen
betraden
zij het urinwaar. O jakkes, alles kleeft!
Dit is
voor dames veel te vies, de lucht is te benepen.
De
dominee zei toen: Al klaar. U hebt het overleefd.
Het was
een ongewone eer met hoogst bizar bewijs.
Nu
handen wassen. Ik trakteer op munt- en appelijs.
